چرا هم‌آغوشي زن‌و‌مرد نامحرم رادرسينماسانسورمي‌كنيد؟!

"صراط" - درست در زماني كه صداي اعتراض علاقه مندان به انقلاب اسلامي در برابر مواضع ليبراليستي معاونت سينمايي ارشاد به هوا خاسته و اعتراضات نسبت به رفع توقيف فيلمهايي كه خاتمي هم جرات اكران آنها را نداشت علني شده، رییس هیات مدیره و مدیر عامل انجمن صنفی موسسات ویدیویی- سینمایی استان کرمان پس از حمله به احكام مسلّم اسلام مبني بر حرمت تماس بدني زن و مرد نامحرم مدعي شد ؛ "31سال است که بیننده در حسرت دیدن صحنه در آغوش گرفتن مادری فرزندش را (بخوانيد هم آغوشي دو بازيگر نامحرم!) ، پدری دخترش را (!) و مردی همسرش را (!) مانده است و در حسرت یک پلان نوازش کردن، حسرت یک پلان سر روی شانه گذاشتن، حسرت یک نگاه محبت بار کردن ..."

به گزارش صراط رییس هیات مدیره و مدیر عامل انجمن صنفی موسسات ویدیویی- سینمایی استان کرمان به بهانه برگزاری بیست و هشتمین جشنواره بین المللی فیلم فجر يادداشت موهني را با عنوان "مرز ابتذال و عشق" منتشر کرد.


"مجتبی دهقانی" در يادداشت اسلام ستيزانه خود آورده است: قریب 31 سال از انقلاب می گذرد اما هنوز در تعریف و یا ممیزی صحنه ابتذال و صحنه عشق مانده ایم و قریب به سی و یکسال است که زن و شوهر درون فیلم از فاصله یک متری با هم سخن می گویند، مادر با پسرش همینطور و پدر با دخترش هم همچنین.


وی ادامه داد: "31 سال است که بیننده در حسرت دیدن صحنه در آغوش گرفتن مادری فرزندش را، پدری دخترش را و مردی همسرش را مانده است و در حسرت یک پلان نوازش کردن، حسرت یک پلان سر روی شانه گذاشتن، حسرت یک نگاه محبت بار کردن و دهها حسرت دیگر" .


اين به اصطلاح سينماگر اصلاح طلب كه گويا بعد از ديدن هذيان گويي هاي اكبر گاف عليه اصول اسلام تصور كرده كه گويا الآن آمريكا در ايران حكومت مي كند! در ادامه در حالي كه شديدا از انتشار تصاوير مربوط به هم آغوشي هنرپيشه ها حمايت مي كرد افزود: "آیا دوستانی که مسوول این ممیزی و چیدن هستند ، فرق بین تصاویر مستهجن قبل از انقلاب و تصاویر خالی از احساس و عاطفه بعد از انقلاب را نمی دانند؟ آیا فرق بین یک صحنه مبتذل با یک صحنه عشق را نمی دانند؟"

اين بي چاره كه گويا هنوز فرق مادر و فرزند واقعي را با هنرپيشه هايي كه اين نقش را بازي مي كنند نمي دانست ادامه داد: "کجا آمده است که اگر مادری فرزند اسیرش را در آغوش بگیرد صحنه ای مبتذل شکل گرفته؟ کجا آمده است که اگر پدری سر دخترش را روی سینه اش بگذارد صحنه ای مبتذل شکل گرفته؟ کجا آمده است که اگر زنی در زمان دادن دسته کلید به شوهرش ، انگشتش به دست او بخورد صحنه ای مبتذل شکل گرفته؟"


به گزارش صراط دهقانی كه پس از انتشار عكسهاي 6 در 4 مشايي با هديه تهراني فضا را براي گفتن حرفهاي 14 در 18 مساعد ديده بود افزود:
"آیا این دوستان فرق بین صحنه ابتذال و صحنه تعالی عشق(!) را نمی دانند؟ آیا نمی دانند که احساسات و عواطف بشری از بهم پیوست همین چند پلان (منظور ايشان همان هم آغوشي زن و مرد است!) شکل می گیرد؟ آیا نمی دانند با قیچی کردن این نما یا آن صحنه، عواطف و احساسات بیننده را در نطفه خفه و سرکوب می کنند.


اما يكي از جالب ترين بخشهاي مطلب ضد اسلامي اين فيلم ساز ظاهراً مسلمان تجليل از كارگرداني است كه پيش از اين صراط به بخشهايي از ماهيت ضد انقلابي آثار متاخرش اشاره كرده بود؛
"باز خدا خیری به حاتمی کیا بدهد که در طول این 31 سال ما شاهد در آغوش گرفتن خواهری(هما روستا) برادر شیمیایی اش (علی دهکردی) را در فیلم از کرخه تا راین بودیم و خلاقیت کارگردان در پوشیدن لباس "علی دهکردی" بر تن یک دختر یعنی دختر برادر نما را دیدیم. یقینا آن طیف احساسات و عواطفی که در این نماها شکل گرفت بر کسی پوشیده نیست و نمی باشد."

وی كه خيلي مُصِر بود تا اوج قله های عاطفه و احساس را مساوي با بر انگیختن هیجانات سالم جنسي (!) نشان دهد در ادامه مي نويسد: چرا این دوستان به جای پیدا کردن راه حل مناسب و تشویق و ترغیب کارگردانان به ایجاد خلاقیت و بکار بردن شیوه های گوناگون در رساندن بیننده به اوج قله های عاطفه و احساس و بر انگیختن هیجانات سالم روحی فقط قیچی به دست گرفته اند و مدام دنبال چنین پلان ها و صحنه هایی می گردند که مبادا دستی به دست شخص دیگر بخورد یا نگاهی در نگاه دیگر گره بخورد؟


رییس هیات مدیره و مدیر عامل انجمن صنفی موسسات ویدیویی- سینمایی استان کرمان كه گويا خيلي از مرحله پرت بود افزود: آیا این دوستان این گفته پیامبر را نشنیده اند " اگر زن و شوهری به نگاه محبت(عشق) به یکدیگر بنگرند باران رحمت الهی باریدن خواهد گرفت؟" (!)

اين هنرمند (!) اصلاح طلب در ادامه افاضات مشعشع خود نوشت:
آیا دوستان اشعار عارفانه و عاشقانه بزرگان شعر ایران را نخوانده اند؟ آیا این دوستان از ادبیات غنی حماسی و عاشقی (!) ایران زمین غافلند؟ آیا نمی دانند که فرق است بین عشق مجازی و عشق حقیقی؟ (منظورش همان عشق مجازي است!)
از اينجا به بعد طبع شاعري اين بيمار جنسي گل مي اندازد و ...؛
" آیا نمی دانند قصه شمع و پروانه را؟ آیا نمی دانند قصه زنبور و گل را؟ آیا نمی دانند طیف معشوق به کجا منتهی می شود و طیف عاشق چطور؟ آیا مشکل از اینجا نشات نمی گیرد که ما نمی دانیم؟ دانایی ما کم است؟ و شناختمان محدود؟ آیا منظور از بزم در اشعار مولانا و حافظ، بزم عیش و عشرت است؟ منظور از زلف یار و خال لب چی؟ "

این فعال هنری(!) نوشته خود را اینگونه پایان داده است: باز هم خدا خیری به رخشان بنی اعتماد بدهد که در فیلم روسری آبی صحنه عشق کارفرما (عزت اله انتظامی) به کارگرش (فاطمه معتمد آریا) را در جوی آب با پاهای برهنه و در آغوش گرفتنشان در آف اسکرین به زیبایي نشان داد.